Quod honestum non est, id ne utile quidem

Quod honestum non est, id ne utile quidem

Homo animal risibile

Venit morbus eques, suevit abire pedes

In pretio pretium nunc est: dat census honores, // census amicitias; pauper ubique iacet

Quod in iuventute non discitur, in matura aetate nescitur

Bene sentire recteque facere satis est ad bene beateque vivendum

Ad gustum

Carmine fit vivax, virtus expersque sepulcri // notitiam serae posteritatis habet

Eius est interpretari legem, cuius est condere

Quod periit, periit

Infantes et stultos dicere vera

Philosophia pariter et salutaris et dulcis est

Vale et memor sis mei!

Circulus in probando

Vae victoribus

Stultitiam patiuntur opes

Nulli praeclusa virtus est

Nihil difficile amanti

Venter caret auribus

Praesumptio iuris

Quod in iuventute non discitur, in matura aetate nescitur


Menu

Nec quae praeteriit, iterum revocabitur unda, // nec quae praeteriit, hora redire potest. // utendum est aetate; cito pede labitur aetas // nec bona tam sequitur, quam bona prima fuit
Argumenti causa
Instantiae crucis
Virtuti in bello
Magnitudinis animi et fortitudinis proprium est nil extimescere, omnia humana despicere, nihil quod homini accidere possit, intolerandum putare
Deus in adiutorium meum intende, Domine ad adiuvandum me festina
Satis eloquentiae, sapientiae parum
Via trita via tuta
Saepe adulatio, dum blanditur, offendit
Dies diem docet
Errat, qui cum capiti mederi debet, reduviam curat
Homo homini monstrum
Ens rationis
Nec locus, ubi Troia
Etsi nihil in se habeat gloria, cur expetatur, tamen virtutem tamquam umbra sequitur
Nam cupide conculcatur nimis ante metutum
a.a. = |ad acta
Panis bene merentium
Quod omnes tangit, ab omnibus debet approbari
In usum