Libet licet

Libet licet

Bonus iudex damnat improbanda, non odit

Hansellus teneris quidquid non discit in annis // Hans numquam discet, semper ineptus erit

Nam ita nobis placet

Corvus albus

Bis ad eundem lapidem offendere

Te Deum laudamus

Nervus probandi

Errantem per agros ignorantia viae melius est ad rectum iter admovere quam expellere

Domus propria domus optima

Via negationis

Aliud sceptrum, aliud plectrum

Feriae

Heu, senibus vitae portio quanta manet!

Omnis natura vult esse conservatrix sui, ut et salva sit et in genere conservetur suo

Quidquid recipitur, ad modum recipientis recipitur

Homo oeconomicus

Et gaudium mihi et solacium in litteris

Ad captandam benevolentiam

Saeculum obscurum

Quod non videt oculus, cor non dolet


Menu

Ad internecionem
Nulla est homini causa philosophandi, nisi ut beatus sit
Vir bonus, dicendi peritus
Gratia superis!
Scelerum mater avaritia
Avarus animus nullo satiatur lucro
Homo quadratus
Nec Deus nec homo est solitarius
Argumentum a minori ad maius
Quid essent leges sine moribus?
Venter caret auribus
Quod omnes tangit, ab omnibus debet approbari
Dat pretium servata salus potiorque metallo est
Ens intentionale
Sine dubio
Industriae nil impossibile
Experientia docet stultos
Quae haec est fabula?
Da requiem terrae
Animus aequus optimum est aerumnae condimentum