Sinite parvulos venire ad me

Sinite parvulos venire ad me

Virtute et exemplo

Quidquid temptabam scribere, versus erat

Argumenta e vaticiniis et miraculis

Multis praeceptis eget animus, ut videat, quid agendum sit in vita

Amico pectus, hosti frontem

Quo non ars penetrat

Ignis fatuus

Saeculi vitia, non hominis

Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse

Habet enim praeteriti doloris secura recordatio delectationem

Absolutum dominium

Ducunt volentem fata, nolentem trahunt

Quod est ante pedes, nemo spectat, caeli scrutantur plagas

Ut habeas quietem, perde aliquid

Vale et memor sis mei!

Circulus in probando

Ad notam

Nil homini certum est

Minuentur atrae carmine curae

Et facere et pati fortia romanum est


Menu

Quo, quo, scelesti, ruitis aut cur dexteris aptantur enses conditi?
O, quid solutis est beatius curis?
Mulier cupido quod dicit amanti, in vento et rapida scribere oportet aqua
Humanum est errare
Fortes non modo fortuna adiuvat, ut est in vetere proverbio, sed multo magis etiam ratio
Acu rem tetigisti = |Rem acu tetigisti
Clericus clericum non decimat
Quis leget haec?
Virtus romana
Quo, quo, scelesti, ruitis aut cur dexteris aptantur enses conditi?
Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt
Virtutem necessario gloria, etiam si tu id non agas, consequitur
Quod sis, esse velis, nihilque malis
Stupor mundi
Quae volumus, ea credimus libenter, et quae sentimus ipsi, reliquos sentire speramus
Avidis, avidis natura parum est
Necesse est, qui fortis est, eundem esse magni animi
Caecum adhibere ducem
Confragosa in fastigium dignitatis via est
Umbram suam metuere