Salus populi suprema lex (esto)

Salus populi suprema lex (esto)

Nam ita nobis placet

Nullum ad nocendum tempus angustum est malis

Virtuti et ingenio

Cuius aures veritati clausae sunt, ut ab amico verum audire nequeat, huius salus desperanda est

Gesta Dei per Francos

Dies natalis

Sine remediis medicina debilis est

Ad usum externum

Vitia aetatis

Mens bona regnum possidet

Tempori cedere semper sapientis est habitum

Vir bonus, dicendi peritus

Viventis nulla hereditas

Avaro tam deest, quod habet, quam quod non habet

Laetiores videbis, quos numquam fortuna respexit, quam quos deseruit

Quid est gloriosius quam iram amicitia mutare?

A.E.I.O.U. = |Austriae est imperare orbi universo

Virtus nihil expetit praemii

Amico pectus, hosti frontem

Errat, qui cum capiti mederi debet, reduviam curat


Menu

Animi morbi sunt cupiditates immensae et inanes divitiarum, gloriae, dominationis, libidinosarum etiam voluptatum
Mendico ne parentes quidem amici sunt
Vetera extollimus recentium incuriosi
Dexter homo
Errando discimus
Satis superque
Stricte
Tetigisti acu
Ridentem dicere verum, quid vetat?
Da mihi basia mille, deinde centum
Quod sis, esse velis, nihilque malis
Digito monstrari
Animus aeger semper neque pati neque perpeti potest, cupere numquam desinit
Divitiae pariunt curas
Cuius est condere, eius est tollere
Homo animal sociale
Errant, si qui in bello omnes secundos rerum proventus exspectant
Regibus boni quam mali suspectiores sunt, semperque illis aliena virtus formidolosa est
Dat bene, dat multum, qui dat cum munere vultum
Tempora labuntur tacitisque senescimus annis // et fugiunt freno non remorante dies